Spółka komandytowo – akcyjna jest połączeniem spółki osobowej i kapitałowej. Nad jej założeniem warto się zastanowić, gdy dysponuje się kwotą 50.000,00 zł potrzebnych na wkład na kapitał spółki. Oznacza to, że trzeba dysponować większym kapitałem na start.

Spółka komandytowo – akcyjna i procedura jej założenia – przejdźmy do rzeczy!

Założenie spółki komandytowo – akcyjnej

Spółka komandytowo – akcyjna ma prowadzić działalność gospodarczą. Przy czym jeden ze wspólników jest komplementariuszem odpowiadającym za zobowiązania spółki bez ograniczeń, natomiast drugi wspólników jest akcjonariuszem.

Równie istotne jest to, że w zakresie stosunku prawnego komplementariuszy zarówno między sobą, wobec wszystkich akcjonariuszy, jak i wobec osób trzecich, a także do wkładów tychże wspólników do spółki, z wyłączeniem wkładów na kapitał zakładowy stosuje się przepisy dotyczące spółki jawnej. Natomiast w pozostałych sprawach stosuje się przepisy dotyczące spółki akcyjnej (w zakresie dotyczącym kapitału zakładowego, wkładów akcjonariuszy, akcji, rady nadzorczej i walnego zgromadzenia).

Dlatego do powstania spółki potrzebnych jest przynajmniej 2 wspólników – jednego, który będzie komplementariuszem oraz drugiego, który będzie akcjonariuszem. Komplementariuszem może być osoba fizyczna, jak też osoba prawna. Daje to dużą możliwość stworzenia spółki komandytowo – akcyjnej z różnymi podmiotami. Natomiast rola akcjonariusza sprowadza się do świadczeń określonych w statucie.

Statut spółki komandytowo – akcyjnej

Statut spółki komandytowo – akcyjnej powinien zostać sporządzony w formie aktu notarialnego i podpisany co najmniej przez wszystkich komplementariuszy. Musi on zawierać:

• firmę i siedzibę spółki;
• przedmiot działalności spółki;
• czas trwania spółki, jeżeli jest oznaczony;
• oznaczenie wkładów wnoszonych przez każdego komplementariusza oraz ich wartość;
• wysokość kapitału zakładowego, sposób jego zebrania, wartość nominalną akcji i ich liczbę ze wskazaniem, czy akcje są imienne czy na okaziciela;
• liczbę akcji poszczególnych rodzajów i związane z nimi uprawnienia, jeżeli mają być wprowadzone akcje różnych rodzajów;
• nazwiska i imiona albo firmy (nazwy) komplementariuszy oraz ich siedziby, adresy albo adresy do doręczeń albo adresy do doręczeń elektronicznych;
• organizację walnego zgromadzenia i rady nadzorczej, jeżeli ustawa lub statut przewiduje ustanowienie rady nadzorczej.

Na gruncie statutu nasuwa się ważna uwaga – mianowicie wniesienie wkładu na kapitał zakładowy nie wyłącza nieograniczonej odpowiedzialności komplementariusza za zobowiązania spółki.

Nie ma przeszkód, aby dodać inne postanowienia do statutu spółki – przy czym te wymienione powyżej muszą być obowiązkowe w statucie.

Rola komplementariusza i akcjonariusza

Jeżeli chodzi o rolę komplementariusza w spółce komandytowo – akcyjnej to odpowiada on bez ograniczeń za zobowiązania spółki. Komplementariusz reprezentuje spółkę na zewnątrz i odpowiada za jej bieżące funkcjonowanie. Należy pamiętać, że można ograniczyć prawo komplementariusza do reprezentowania spółki w ramach statutu bądź na podstawie orzeczenia sądu. Sprawy spółki może prowadzić jeden lub kilku komplementariuszy – przy czym nie mogą prowadzić spraw spółki przekazanych do kompetencji rady nadzorczej albo walnego zgromadzenia.

Natomiast akcjonariusz może działać na rzecz spółki jedynie jako jej pełnomocnik. Pełnomocnictwo powinno być okazane przy czynności, którą ma dokonać akcjonariusz. Taki podział kompetencji jasno pokazuje role, jakie pełnią w spółce komplementariusze i akcjonariusze. To do komplementariusza należy prowadzenie spraw spółki i nadzór nad jej bieżącą działalnością, nadawanie kierunków rozwoju. Rola akcjonariusza jest niejako bierna, sprowadza się do pokrycia akcji.

Zadania rady nadzorczej oraz walnego zgromadzenia w spółce komandytowo – akcyjnej

Przede wszystkim należy wskazać, że radę nadzorczą obowiązkowo ustanawia się jeżeli liczba akcjonariuszy przekracza dwadzieścia pięć osób. W innym przypadku ustanowienie rady nadzorczej jest dobrowolne. Członków rady nadzorczej powołuje oraz odwołuje walne zgromadzenie. Ważne jest to, że komplementariusz jak i jego pracownik nie mogą być członkami rady nadzorczej. Nawet w sytuacji, w której komplementariusz nabędzie akcje spółki to nie będzie wykonywać prawa głosu z tych akcji przy podejmowaniu uchwał, jak też nie może być pełnomocnikiem pozostałych akcjonariuszy na walnym zgromadzeniu przy podejmowaniu takich uchwał.

Rada nadzorcza ma za zadanie sprawować nadzór nad działalnością spółki we wszystkich aspektach jej działalności. Oznacza to, że nie można wyłączyć z zakresu działalności rady nadzorczej jakiegokolwiek zakresu funkcjonowania spółki. Należy zaznaczyć, że rada nadzorcza może delegować swoich członków do wykonywania zadań komplementariusza, jeżeli żaden z nich nie może wykonywać swoich czynności.

Natomiast walne zgromadzenie pełni swego rodzaju rolę aprobującą działania spółki. Uchwały walnego zgromadzenia wymagają:

• rozpatrzenie i zatwierdzenie sprawozdania komplementariuszy z działalności spółki oraz sprawozdania finansowego spółki za ubiegły rok obrotowy;
• udzielenie komplementariuszom prowadzącym sprawy spółki absolutorium z wykonania przez nich obowiązków;
• udzielenie członkom rady nadzorczej absolutorium z wykonania przez nich obowiązków;
• wybór biegłego rewidenta, chyba że statut przewiduje w tej sprawie kompetencję rady nadzorczej;
• rozwiązanie spółki.

Ale warto zwrócić uwagę na jedną rzecz. Istnieją pewne kategorie uchwał walnego zgromadzenia, które wymagają zgody wszystkich lub większości komplementariuszy.

Zgody wszystkich komplementariuszy pod rygorem nieważności wymagają uchwały walnego zgromadzenia w sprawach:

• powierzenia prowadzenia spraw oraz reprezentowania spółki jednego albo kilku komplementariuszom;
• podziału zysku za rok obrotowy w części przypadającej akcjonariuszom;
• zbycia i wydzierżawienia przedsiębiorstwa spółki lub jego zorganizowanej części oraz ustanowienia na nim prawa użytkowania;
• zbycia nieruchomości spółki;
• podwyższenia i obniżenia kapitału zakładowego;
• emisji obligacji;
• połączenia, podziału i przekształcenia spółki;
• zmiany statutu;
• rozwiązania spółki;
• innych czynności przewidzianych w kodeksie spółek handlowych lub w statucie.

Natomiast zgody większości komplementariuszy pod rygorem nieważności wymagają uchwały walnego zgromadzenia w sprawach:

• podziału zysku za rok obrotowy w części przypadającej komplementariuszom;
• sposobu pokrycia straty za ubiegły rok obrotowy;
• innych czynności przewidzianych w statucie.

Zakończenie funkcjonowania spółki komandytowo – akcyjnej

Przyczynami uzasadniającymi rozwiązanie spółki komandytowo – akcyjnej są: przyczyny przewidziane w statucie, uchwała walnego zgromadzenia o rozwiązaniu spółki, ogłoszenie upadłości spółki, śmierć, ogłoszenie upadłości lub wystąpienie jedynego komplementariusza, chyba że statut stanowi inaczej, inne przyczyny przewidziane prawem.

Rozwiązanie spółki nie może być spowodowane ogłoszeniem upadłości akcjonariusza, jak też akcjonariusz nie ma prawa wypowiedzenia umowy spółki.

Podsumowanie

Spółka komandytowo – akcyjna i procedura jej założenia jest bardziej skomplikowanym sposobem prowadzenia działalności gospodarczej. Wymaga też choćby prowadzenia rejestru akcjonariuszy w domu maklerskim oraz bardziej formalnego sposobu podejmowania uchwał. Niemniej jednak dla niektórych podmiotów może być ona atrakcyjną formą prowadzenia działalności gospodarczej.

Jeżeli masz pytania dotyczące spółki komandytowo – akcyjnej napisz na adres e-mail: katarzyna.zalewska@adwokatura.pl

Artykuł Spółka komandytowo – akcyjna i procedura jej założenia pochodzi z serwisu Adwokat Katarzyna Zalewska.

Spółka komandytowa

To spółka osobowa, która pod własną firmą prowadzi przedsiębiorstwo, a wobec wierzycieli przynajmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczeń, a odpowiedzialność przynajmniej jednego wspólnika jest ograniczona.

Firma spółki komandytowej musi składać się z nazwiska komplementariusza oraz oznaczenia „spółka komandytowa”. W firmie nie umieszcza się nazwiska komandytariusza – jeżeli do tego dojdzie, wówczas zmienia się jego zakres odpowiedzialności za zobowiązania.

Umowę spółki komandytowej zawiera się w formie aktu notarialnego. Przy czym możliwe jest zawarcie tej umowy, wykorzystując wzorzec umowy..

Do niezbędnych elementów umowy należą:

• firma i siedziba spółki;
• przedmiot działalności spółki;
• czas trwania spółki, jeżeli został oznaczony;
• oznaczenie wkładów wnoszonych przez każdego wspólnika oraz ich wartość;
• oznaczony kwotowo zakres odpowiedzialności każdego komandytariusza wobec wierzycieli (suma komandytowa).

Wspólnicy spółki komandytowej

Posłużyłam się wcześniej określeniami komplementariusz oraz komandytariusz. Są to nazwy wspólników spółki komandytowej. Komplementariusz to osoba, która ponosi nieograniczoną odpowiedzialność za zobowiązania spółki, udziela swojego nazwiska firmie spółki. Pełni on także rolę osoby reprezentującej spółkę, zawierającej w jej imieniu umowy, zajmującej się jej działaniem.

Natomiast rola komandytariusza ogranicza się do wpłacenia sumy komandytowej. Cechą sumy komandytowej jest ograniczenie odpowiedzialności komandytariusza za zobowiązania spółki. Wysokość wniesionej sumy komandytowej limituje odpowiedzialność za zobowiązania spółki. Oznacza to, że w spółce mamy dwie kategorie wspólników: jednego, ponoszącego nieograniczoną odpowiedzialność za zobowiązania spółki i drugiego – o ograniczonej odpowiedzialności. Dlatego często w praktyce spotyka się konstrukcje, w których komplementariuszem jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością.

Komandytariusz może reprezentować spółkę jako pełnomocnik, ale musi ujawnić udzielone mu pełnomocnictwo. Jeżeli tego nie zrobi, wówczas odpowiada za skutki tej czynności wobec osób trzecich bez ograniczenia.

Oczywiście komandytariusz uczestniczy w zyskach spółki proporcjonalnie do rzeczywiście wniesionego wkładu – przy czym umowa może stanowić inaczej.

Warto pamiętać, że w sytuacji, w której wkład komandytariusza nie został wniesiony, zysk za dany rok obrotowy przeznacza się w pierwszej kolejności na uzupełnienie wkładu, a dopiero później na wypłatę zysku.

Komandytariusz ma prawo do zażądania odpisu sprawozdania finansowego, a także przeglądania ksiąg i dokumentów spółki.

Relacje wewnątrz spółki

Ustawodawca zróżnicował status wspólników spółki komandytowej. To może budzić wątpliwości odnośnie tego, który ze wspólników ma być komplementariuszem a komandytariuszem. Różnice są niebagatelne, a to może rzutować na relacje wewnętrzne. Dlatego należy zastanowić się czy właśnie tej rodzaj spółki będzie w naszej sytuacji adekwatny, zwłaszcza gdy każdy ze wspólników chciałby decydować o sprawach spółki, ale zmniejszyć swoją odpowiedzialność. To może rodzić problemy już na etapie projektowania spółki.

Stosowanie przepisów dotyczących spółki jawnej

Jak wcześniej wspomniałam, spółka komandytowa jest spółką osobową. W związku z czym stosuje się do niej przepisy opisujące funkcjonowanie spółki jawnej. Oznacza to, że regulacje dotyczące spółki jawnej w zakresie rozwiązania i likwidacji spółki stosuje się odpowiednio do spółki komandytowej. Myślę, że tym wpisem odpowiedziałam na pytanie co warto wiedzieć o spółce komandytowej.

Artykuł Co warto wiedzieć o spółce komandytowej? pochodzi z serwisu Adwokat Katarzyna Zalewska.