Nad czym zastanowić się zakładając spółkę akcyjną?

Na początku zastanów się, czy chcesz założyć i prowadzić spółkę akcyjną samodzielnie czy z innymi osobami (akcjonariuszami). W przypadku jednoosobowej spółki akcyjnej jako jedyny akcjonariusz masz wyłączny wpływ na działanie. Jeśli zdecydujesz się prowadzić spółkę akcyjną z innymi osobami, musisz liczyć się z tym, że Twoja wizja działania spółki musi pogodzić się z pomysłami innych akcjonariuszami. Przy czym musisz pamiętać, że spółki akcyjnej nie może być zawiązana przez jednoosobową spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. To pierwsza rzecz, którą warto przemyśleć.

Następną kwestią jest wysokość kapitału zakładowego. Aby założyć spółkę akcyjną musisz dysponować kapitałem zakładowym w wysokości co najmniej 100.000,00 zł. Oczywiście kapitał może być wyższy, ale 100.000,00 zł to absolutne minimum.

Kolejnym aspektem wartym zastanowienia jest zarząd spółki. Tu musisz podjąć decyzję, czy chcesz wchodzić w skład zarządu czy też wolisz przekazać bieżące kierowanie spółką innym osobom. Powierzenie steru spółki innym osobom oznacza, że nie będziesz mieć bezpośredniej kontroli nad działalnością spółki.

W dalszej części warto zastanowić się nad osobami, które miałyby wchodzić w skład rady nadzorczej. to bardzo ważne, kto będzie nadzorował spółkę akcyjną i jednocześnie dawał wskazówki dotyczące tego, co należałoby poprawić w działalności spółki. Rada nadzorcza ma być organem konstruktywnym, służącym pomocą, a nie blokującym rozwój spółki.

Dlatego warto, aby w procesie zakładania spółki akcyjnej przemyśleć kluczowe aspekty jej działania. To umożliwi dostosowanie treści statutu spółki do Twoich zamierzeń biznesowych.

W dalszej kolejności zajmę się opisaniem statutu spółki akcyjnej i tym, co musi zawierać i jak dostosować go do własnych potrzeb.

Artykuł Proces zakładania spółki akcyjnej – co warto wiedzieć? pochodzi z serwisu Adwokat Katarzyna Zalewska.

Początek likwidacji spółki

Zanim rozpocznie się proces likwidacji spółki, musi wystąpić jedna z przesłanek do jej rozwiązania.

Spółka ulega rozwiązaniu wskutek:

• wystąpienia przyczyn przewidzianych w umowie spółki;
• uchwały wspólników o rozwiązaniu spółki albo o przeniesieniu siedziby spółki za granicę, stwierdzonej protokołem sporządzonym przez notariusza;
• ogłoszenia upadłości spółki;
• innych przyczyn przewidzianych prawem;
• wyroku sądu z uwagi na żądanie wspólnika lub członka organu spółki, jeżeli osiągnięcie celu spółki stało się niemożliwe albo jeżeli zaszły inne ważne przyczyny wywołane stosunkami spółki;
• wyroku sądu spowodowanego żądaniem oznaczonego w określonej ustawie organu państwowego, jeżeli działalność spółki naruszająca prawo zagraża interesowi publicznemu.

To rozpoczyna proces likwidacji.

Jakie są kolejne etapy likwidacji spółki?

Po tym, gdy sąd wyda orzeczenie o rozwiązaniu spółki, wspólnicy podejmą uchwałę o rozwiązaniu spółki czy też wystąpi inna przewidziana prawem przyczyna, rozpoczyna się likwidacja działalności spółki. Od tego momentu firma spółki musi zawierać dodatek „w likwidacji”.

Kiedy spółka z ograniczoną odpowiedzialnością znajduje się w likwidacji, stosuje się do jej organów oraz wspólników, przepisy dotyczące spółki. Natomiast w trakcie likwidacji nie jest możliwe, nawet częściowe wypłacanie wspólnikom zysków jak też dokonywanie podziału majątku spółki.

Procesem likwidacji kierują likwidatorzy – są nimi członkowie zarządu, chyba że umowa spółki bądź uchwała wspólników przewiduje inne rozwiązanie.

Jakie informacje należy zgłosić do sądu w związku z likwidacją spółki?

Rozpoczęcie likwidacji należy zgłosić do sądu rejestrowego. Zawiera ono informację o otwarciu likwidacji, nazwiska i imiona likwidatorów, ich adresy albo adresy do doręczeń elektronicznych, sposób reprezentowania spółki przez likwidatorów i wszystkie zmiany w tym zakresie. Obowiązek dokonania tego zgłoszenia spoczywa na każdym likwidatorze spółki.

Jakie są kolejne czynności związane z likwidacją?

Szereg obowiązków spoczywa na likwidatorach. Jednym z najistotniejszym jest ogłoszenie o rozwiązaniu spółki i otwarciu likwidacji, jednocześnie wzywając wierzycieli do zgłoszenia ich wierzytelności w terminie 3 miesięcy od dnia tego ogłoszenia.

Ponadto, likwidatorzy sporządzają bilans otwarcia likwidacji. Bilans jest zatwierdzany przez zgromadzenie wspólników. Również po upływie każdego roku obrotowego sporządzane jest sprawozdanie finansowe i przedstawiane zgromadzeniu wspólników do zatwierdzenia. W toku likwidacji, likwidatorzy powinni zakończyć bieżące interesy spółki, ściągnąć wierzytelności, wypełnić zobowiązania, jak też upłynnić majątek spółki. Likwidatorzy prowadzą też sprawy spółki oraz kierują nią. Warto także zaznaczyć, że otwarcie likwidacji powoduje wygaśnięcie prokury. Nie można także w okresie likwidacji ustanowić prokury.

Końcowe etapy likwidacji spółki

Jeżeli w ramach likwidacji spółki, nie zgłoszą się wierzyciele albo wierzytelności są sporne bądź jeszcze nie są wymagalne, sumy niezbędne do zaspokojenia tych wierzytelności składa się do depozytu sądowego.

Kolejnym krokiem jest podział majątku pomiędzy wspólników, ale on nie może nastąpić przed upływem 6 miesięcy od daty ogłoszenia o otwarciu likwidacji i wezwaniu wierzycieli.

Jeśli wierzyciel spóźnił się ze zgłoszeniem wierzytelności spółki, wówczas może żądać zaspokojenia swojej należności z jeszcze niepodzielonego majątku. Zakończenie likwidacji wiąże się ze sporządzeniem sprawozdania finansowego na dzień poprzedzający podział między wspólników majątku pozostałego po zaspokojeniu i zabezpieczeniu wierzycieli. Te sprawozdanie podlega zatwierdzeniu przez zgromadzenie wspólników. Następnie, likwidatorzy ogłaszają to sprawozdanie w siedzibie spółki, jak też składają je do sądu rejestrowego z wnioskiem o wykreślenie spółki z rejestru.

Proces likwidacji spółki pozornie może wydawać się skomplikowany, ale przy zachowaniu kolejności działań i sprawnych likwidatorach, zamknięcie działalności spółki nie powinno stanowić problemu.

Jeżeli masz pytania dotyczące likwidacji spółki z ograniczoną odpowiedzialnością napisz: katarzyna.zalewska@adwokatura.pl

Artykuł Likwidacja spółki z ograniczoną odpowiedzialnością pochodzi z serwisu Adwokat Katarzyna Zalewska.

Spółka komandytowo – akcyjna jest połączeniem spółki osobowej i kapitałowej. Nad jej założeniem warto się zastanowić, gdy dysponuje się kwotą 50.000,00 zł potrzebnych na wkład na kapitał spółki. Oznacza to, że trzeba dysponować większym kapitałem na start.

Spółka komandytowo – akcyjna i procedura jej założenia – przejdźmy do rzeczy!

Założenie spółki komandytowo – akcyjnej

Spółka komandytowo – akcyjna ma prowadzić działalność gospodarczą. Przy czym jeden ze wspólników jest komplementariuszem odpowiadającym za zobowiązania spółki bez ograniczeń, natomiast drugi wspólników jest akcjonariuszem.

Równie istotne jest to, że w zakresie stosunku prawnego komplementariuszy zarówno między sobą, wobec wszystkich akcjonariuszy, jak i wobec osób trzecich, a także do wkładów tychże wspólników do spółki, z wyłączeniem wkładów na kapitał zakładowy stosuje się przepisy dotyczące spółki jawnej. Natomiast w pozostałych sprawach stosuje się przepisy dotyczące spółki akcyjnej (w zakresie dotyczącym kapitału zakładowego, wkładów akcjonariuszy, akcji, rady nadzorczej i walnego zgromadzenia).

Dlatego do powstania spółki potrzebnych jest przynajmniej 2 wspólników – jednego, który będzie komplementariuszem oraz drugiego, który będzie akcjonariuszem. Komplementariuszem może być osoba fizyczna, jak też osoba prawna. Daje to dużą możliwość stworzenia spółki komandytowo – akcyjnej z różnymi podmiotami. Natomiast rola akcjonariusza sprowadza się do świadczeń określonych w statucie.

Statut spółki komandytowo – akcyjnej

Statut spółki komandytowo – akcyjnej powinien zostać sporządzony w formie aktu notarialnego i podpisany co najmniej przez wszystkich komplementariuszy. Musi on zawierać:

• firmę i siedzibę spółki;
• przedmiot działalności spółki;
• czas trwania spółki, jeżeli jest oznaczony;
• oznaczenie wkładów wnoszonych przez każdego komplementariusza oraz ich wartość;
• wysokość kapitału zakładowego, sposób jego zebrania, wartość nominalną akcji i ich liczbę ze wskazaniem, czy akcje są imienne czy na okaziciela;
• liczbę akcji poszczególnych rodzajów i związane z nimi uprawnienia, jeżeli mają być wprowadzone akcje różnych rodzajów;
• nazwiska i imiona albo firmy (nazwy) komplementariuszy oraz ich siedziby, adresy albo adresy do doręczeń albo adresy do doręczeń elektronicznych;
• organizację walnego zgromadzenia i rady nadzorczej, jeżeli ustawa lub statut przewiduje ustanowienie rady nadzorczej.

Na gruncie statutu nasuwa się ważna uwaga – mianowicie wniesienie wkładu na kapitał zakładowy nie wyłącza nieograniczonej odpowiedzialności komplementariusza za zobowiązania spółki.

Nie ma przeszkód, aby dodać inne postanowienia do statutu spółki – przy czym te wymienione powyżej muszą być obowiązkowe w statucie.

Rola komplementariusza i akcjonariusza

Jeżeli chodzi o rolę komplementariusza w spółce komandytowo – akcyjnej to odpowiada on bez ograniczeń za zobowiązania spółki. Komplementariusz reprezentuje spółkę na zewnątrz i odpowiada za jej bieżące funkcjonowanie. Należy pamiętać, że można ograniczyć prawo komplementariusza do reprezentowania spółki w ramach statutu bądź na podstawie orzeczenia sądu. Sprawy spółki może prowadzić jeden lub kilku komplementariuszy – przy czym nie mogą prowadzić spraw spółki przekazanych do kompetencji rady nadzorczej albo walnego zgromadzenia.

Natomiast akcjonariusz może działać na rzecz spółki jedynie jako jej pełnomocnik. Pełnomocnictwo powinno być okazane przy czynności, którą ma dokonać akcjonariusz. Taki podział kompetencji jasno pokazuje role, jakie pełnią w spółce komplementariusze i akcjonariusze. To do komplementariusza należy prowadzenie spraw spółki i nadzór nad jej bieżącą działalnością, nadawanie kierunków rozwoju. Rola akcjonariusza jest niejako bierna, sprowadza się do pokrycia akcji.

Zadania rady nadzorczej oraz walnego zgromadzenia w spółce komandytowo – akcyjnej

Przede wszystkim należy wskazać, że radę nadzorczą obowiązkowo ustanawia się jeżeli liczba akcjonariuszy przekracza dwadzieścia pięć osób. W innym przypadku ustanowienie rady nadzorczej jest dobrowolne. Członków rady nadzorczej powołuje oraz odwołuje walne zgromadzenie. Ważne jest to, że komplementariusz jak i jego pracownik nie mogą być członkami rady nadzorczej. Nawet w sytuacji, w której komplementariusz nabędzie akcje spółki to nie będzie wykonywać prawa głosu z tych akcji przy podejmowaniu uchwał, jak też nie może być pełnomocnikiem pozostałych akcjonariuszy na walnym zgromadzeniu przy podejmowaniu takich uchwał.

Rada nadzorcza ma za zadanie sprawować nadzór nad działalnością spółki we wszystkich aspektach jej działalności. Oznacza to, że nie można wyłączyć z zakresu działalności rady nadzorczej jakiegokolwiek zakresu funkcjonowania spółki. Należy zaznaczyć, że rada nadzorcza może delegować swoich członków do wykonywania zadań komplementariusza, jeżeli żaden z nich nie może wykonywać swoich czynności.

Natomiast walne zgromadzenie pełni swego rodzaju rolę aprobującą działania spółki. Uchwały walnego zgromadzenia wymagają:

• rozpatrzenie i zatwierdzenie sprawozdania komplementariuszy z działalności spółki oraz sprawozdania finansowego spółki za ubiegły rok obrotowy;
• udzielenie komplementariuszom prowadzącym sprawy spółki absolutorium z wykonania przez nich obowiązków;
• udzielenie członkom rady nadzorczej absolutorium z wykonania przez nich obowiązków;
• wybór biegłego rewidenta, chyba że statut przewiduje w tej sprawie kompetencję rady nadzorczej;
• rozwiązanie spółki.

Ale warto zwrócić uwagę na jedną rzecz. Istnieją pewne kategorie uchwał walnego zgromadzenia, które wymagają zgody wszystkich lub większości komplementariuszy.

Zgody wszystkich komplementariuszy pod rygorem nieważności wymagają uchwały walnego zgromadzenia w sprawach:

• powierzenia prowadzenia spraw oraz reprezentowania spółki jednego albo kilku komplementariuszom;
• podziału zysku za rok obrotowy w części przypadającej akcjonariuszom;
• zbycia i wydzierżawienia przedsiębiorstwa spółki lub jego zorganizowanej części oraz ustanowienia na nim prawa użytkowania;
• zbycia nieruchomości spółki;
• podwyższenia i obniżenia kapitału zakładowego;
• emisji obligacji;
• połączenia, podziału i przekształcenia spółki;
• zmiany statutu;
• rozwiązania spółki;
• innych czynności przewidzianych w kodeksie spółek handlowych lub w statucie.

Natomiast zgody większości komplementariuszy pod rygorem nieważności wymagają uchwały walnego zgromadzenia w sprawach:

• podziału zysku za rok obrotowy w części przypadającej komplementariuszom;
• sposobu pokrycia straty za ubiegły rok obrotowy;
• innych czynności przewidzianych w statucie.

Zakończenie funkcjonowania spółki komandytowo – akcyjnej

Przyczynami uzasadniającymi rozwiązanie spółki komandytowo – akcyjnej są: przyczyny przewidziane w statucie, uchwała walnego zgromadzenia o rozwiązaniu spółki, ogłoszenie upadłości spółki, śmierć, ogłoszenie upadłości lub wystąpienie jedynego komplementariusza, chyba że statut stanowi inaczej, inne przyczyny przewidziane prawem.

Rozwiązanie spółki nie może być spowodowane ogłoszeniem upadłości akcjonariusza, jak też akcjonariusz nie ma prawa wypowiedzenia umowy spółki.

Podsumowanie

Spółka komandytowo – akcyjna i procedura jej założenia jest bardziej skomplikowanym sposobem prowadzenia działalności gospodarczej. Wymaga też choćby prowadzenia rejestru akcjonariuszy w domu maklerskim oraz bardziej formalnego sposobu podejmowania uchwał. Niemniej jednak dla niektórych podmiotów może być ona atrakcyjną formą prowadzenia działalności gospodarczej.

Jeżeli masz pytania dotyczące spółki komandytowo – akcyjnej napisz na adres e-mail: katarzyna.zalewska@adwokatura.pl

Artykuł Spółka komandytowo – akcyjna i procedura jej założenia pochodzi z serwisu Adwokat Katarzyna Zalewska.

Spółka komandytowa

To spółka osobowa, która pod własną firmą prowadzi przedsiębiorstwo, a wobec wierzycieli przynajmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczeń, a odpowiedzialność przynajmniej jednego wspólnika jest ograniczona.

Firma spółki komandytowej musi składać się z nazwiska komplementariusza oraz oznaczenia „spółka komandytowa”. W firmie nie umieszcza się nazwiska komandytariusza – jeżeli do tego dojdzie, wówczas zmienia się jego zakres odpowiedzialności za zobowiązania.

Umowę spółki komandytowej zawiera się w formie aktu notarialnego. Przy czym możliwe jest zawarcie tej umowy, wykorzystując wzorzec umowy..

Do niezbędnych elementów umowy należą:

• firma i siedziba spółki;
• przedmiot działalności spółki;
• czas trwania spółki, jeżeli został oznaczony;
• oznaczenie wkładów wnoszonych przez każdego wspólnika oraz ich wartość;
• oznaczony kwotowo zakres odpowiedzialności każdego komandytariusza wobec wierzycieli (suma komandytowa).

Wspólnicy spółki komandytowej

Posłużyłam się wcześniej określeniami komplementariusz oraz komandytariusz. Są to nazwy wspólników spółki komandytowej. Komplementariusz to osoba, która ponosi nieograniczoną odpowiedzialność za zobowiązania spółki, udziela swojego nazwiska firmie spółki. Pełni on także rolę osoby reprezentującej spółkę, zawierającej w jej imieniu umowy, zajmującej się jej działaniem.

Natomiast rola komandytariusza ogranicza się do wpłacenia sumy komandytowej. Cechą sumy komandytowej jest ograniczenie odpowiedzialności komandytariusza za zobowiązania spółki. Wysokość wniesionej sumy komandytowej limituje odpowiedzialność za zobowiązania spółki. Oznacza to, że w spółce mamy dwie kategorie wspólników: jednego, ponoszącego nieograniczoną odpowiedzialność za zobowiązania spółki i drugiego – o ograniczonej odpowiedzialności. Dlatego często w praktyce spotyka się konstrukcje, w których komplementariuszem jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością.

Komandytariusz może reprezentować spółkę jako pełnomocnik, ale musi ujawnić udzielone mu pełnomocnictwo. Jeżeli tego nie zrobi, wówczas odpowiada za skutki tej czynności wobec osób trzecich bez ograniczenia.

Oczywiście komandytariusz uczestniczy w zyskach spółki proporcjonalnie do rzeczywiście wniesionego wkładu – przy czym umowa może stanowić inaczej.

Warto pamiętać, że w sytuacji, w której wkład komandytariusza nie został wniesiony, zysk za dany rok obrotowy przeznacza się w pierwszej kolejności na uzupełnienie wkładu, a dopiero później na wypłatę zysku.

Komandytariusz ma prawo do zażądania odpisu sprawozdania finansowego, a także przeglądania ksiąg i dokumentów spółki.

Relacje wewnątrz spółki

Ustawodawca zróżnicował status wspólników spółki komandytowej. To może budzić wątpliwości odnośnie tego, który ze wspólników ma być komplementariuszem a komandytariuszem. Różnice są niebagatelne, a to może rzutować na relacje wewnętrzne. Dlatego należy zastanowić się czy właśnie tej rodzaj spółki będzie w naszej sytuacji adekwatny, zwłaszcza gdy każdy ze wspólników chciałby decydować o sprawach spółki, ale zmniejszyć swoją odpowiedzialność. To może rodzić problemy już na etapie projektowania spółki.

Stosowanie przepisów dotyczących spółki jawnej

Jak wcześniej wspomniałam, spółka komandytowa jest spółką osobową. W związku z czym stosuje się do niej przepisy opisujące funkcjonowanie spółki jawnej. Oznacza to, że regulacje dotyczące spółki jawnej w zakresie rozwiązania i likwidacji spółki stosuje się odpowiednio do spółki komandytowej. Myślę, że tym wpisem odpowiedziałam na pytanie co warto wiedzieć o spółce komandytowej.

Artykuł Co warto wiedzieć o spółce komandytowej? pochodzi z serwisu Adwokat Katarzyna Zalewska.

Zasady odpowiedzialności partnerów w spółce

Podstawowym rozwiązaniem jest to, że partner nie ponosi odpowiedzialności za zobowiązania spółki powstałe w wyniku błędu popełnionego przez innego partnera oraz osoby, które podlegały jego kierownictwu. Czyli oznacza to, że każdy z partnerów odpowiada za działania swoje i swoich współpracowników.

Drugim modelem odpowiedzialności jest rozszerzenie jej na innych partnerów w spółce. W praktyce oznacza to, że jeden z partnerów ponosi odpowiedzialność za innego oraz jego współpracowników. Warto podkreślić, że na zastosowanie tego rozwiązania wymagana jest zgoda partnera. Nie jest dopuszczalne przyjęcie konstrukcji polegającej na tym, że wszyscy partnerzy ponoszą nieograniczoną odpowiedzialność. Wynika to wprost z treści przepisów kodeksu spółek handlowych. Przyjęcie drugiego modelu wymaga wpisania tego faktu do Krajowego Rejestru Sądowego.

Czy możliwe jest dochodzenie roszczeń pomiędzy partnerami?

Chodzi o taką sytuację, w której jeden z partnerów ponosi odpowiedzialność za drugiego i w tych ramach spełnia świadczenie na rzecz wierzyciela. Może on wówczas wystąpić przeciwko temu partnerowi o zwrot części świadczenia, jak też zwrot kosztów prowadzonego w związku z tym postępowania.

Jak kształtuje się odpowiedzialność partnera przystępującego do spółki?

Kiedy do spółki przystępuje nowy partner należy rozróżnić dwie kwestie. Pierwsza to odpowiedzialność za zobowiązania spółki, a druga to odpowiedzialność za zobowiązania spółki związane z wykonywaniem wolnego zawodu.

W pierwszej kwestii partner przystępujący do spółki odpowiada za jej zobowiązania powstałe przed jego dołączeniem. Natomiast w drugiej kwestii nie będzie odpowiadać za zobowiązania spółki związane z wykonywaniem wolnego zawodu powstałe przed jego przystąpieniem do spółki.

Dlatego warto przed założeniem spółki ustalić jak będzie przedstawiać się odpowiedzialność partnerów w spółce.

Jeżeli masz pytania dotyczące spółki partnerskiej napisz: katarzyna.zalewska@adwokatura.pl

Artykuł Odpowiedzialność partnerów w spółce pochodzi z serwisu Adwokat Katarzyna Zalewska.

Spółka partnerska jest zbliżona konstrukcyjnie do spółki jawnej, niemniej jednak istnieją pewne odmienności. Odpowiedź na to pytanie należy poprzedzić innym.

Kto może założyć spółkę partnerską?

Odmiennie niż w przypadku pozostałych spółek, spółkę partnerską mogą założyć określone kategorie zawodów:

1. adwokata;
2. aptekarza;
3. architekta;
4. fizjoterapeuty;
5. inżyniera budownictwa;
6. biegłego rewidenta;
7. brokera ubezpieczeniowego;
8. diagnosty laboratoryjnego;
9. doradcy podatkowego;
10. maklera papierów wartościowych;
11. doradcy inwestycyjnego;
12. księgowego;
13. lekarza;
14. lekarza dentysty;
15. lekarza weterynarii;
16. notariusza;
17. pielęgniarki;
18. położnej;
19. radcy prawnego;
20. rzecznika patentowego;
21. rzeczoznawcy majątkowego;
22. tłumacza przysięgłego.

Oznacza to, że możliwość prowadzenia spółki partnerskiej jest zarezerwowana dla określonej kategorii podmiotów.

Jak założyć spółkę partnerską?

Wiemy już, że do założenia spółki partnerskiej trzeba wykonywać określony zawód. Ale potrzebne jest też spełnienie określonych wymogów.

Oprócz umowy spółki, o której mowa będzie w następnym artykule, do założenia spółki potrzebna jest jej firma. Tu warto zauważyć, że firma spółki powinna zawierać informację o wolnym zawodzie, który będzie wykonywany oraz nazwisko przynajmniej jednego partnera. Następnie należy wskazać jej siedzibę, adres spółki, nazwiska i imiona partnerów oraz ich adresy do doręczeń albo adresy do doręczeń elektronicznych. Kolejnym krokiem jest określenie wolnego zawodu wykonywanego w ramach spółki. Trzeba też wskazać przedmiot działalności spółki partnerskiej. W dalszej kolejności należy określić imiona i nazwiska partnerów uprawnionych do reprezentowania spółki, o ile spółka przewiduje takie rozwiązanie. Wskazuje się także imiona i nazwiska prokurentów bądź osób powołanych w skład zarządu. Dodatkowo określa się nazwiska i imiona partnerów ponoszących nieograniczoną odpowiedzialność za zobowiązania spółki.

Obowiązkowo dołącza się dokument potwierdzający prawo do wykonywania wolnego zawodu.

Podsumowanie

Jak można zauważyć, założenie spółki partnerskiej nie jest zbyt skomplikowane. Należy wykonywać wolny zawód, znaleźć partnerów do współpracy i opracować umowę spółki partnerskiej, ale o tym będzie mowa w następnym artykule.

Jeżeli masz pytania dotyczące spółki partnerskiej, napisz: katarzyna.zalewska@adwokatura.pl

Artykuł Jak założyć spółkę partnerską? pochodzi z serwisu Adwokat Katarzyna Zalewska.

Procedura zakładania spółki jawnej – od czego zacząć?

Przede wszystkim od wspólnika, który podziela naszą wizję prowadzenia biznesu:) A tak na poważnie trzeba sporządzić umowę spółki jawnej na piśmie albo wykorzystując do tego system teleinformatyczny i umieszczony tam wzór.

Jeżeli mamy sporządzoną umowę spółki jawnej to można przystąpić do zgłoszenia spółki do sądu rejestrowego.

Jakie dane trzeba podać w zgłoszeniu do sądu rejestrowego?

W zgłoszeniu należy podać następujące dane:

1. firmę, siedzibę oraz adres spółki;
2. przedmiot działalności spółki;
3. nazwiska i imiona albo firmy (nazwy) wspólników oraz adresy wspólników albo ich adresy do doręczeń albo adresy do doręczeń elektronicznych;
4. nazwiska i imiona osób, które są uprawnione do reprezentowania spółki i sposób reprezentacji.

Prawi i obowiązek zgłoszenia spółki do rejestru spoczywa na każdym wspólniku. Przy czym obowiązki wspólników nie ograniczają się wyłącznie do rejestracji spółki. Dotyczą też zgłaszania każdej zmiany w spółce, tak aby w Krajowym Rejestrze Spółek dane były aktualne.

W jaki sposób dokonać rejestracji i ile ona kosztuje?

Spółka rejestruje się albo w ramach systemu S24 albo w Portalu Rejestrów Sądowych. Do tego trzeba opłacić opłatę w kwocie 600,00 zł (500,00 zł to opłata sądowa oraz 100,00 zł – opłata za ogłoszenie wpisu w MSIG). Od jakiegoś czasu nie ma możliwości złożenia wniosku w tradycyjnej, papierowej formie. Jeżeli w toku rejestracji spółkę reprezentuje pełnomocnik, wówczas dołącza się pełnomocnictwo oraz potwierdzenie uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

Procedura zakładania spółki jawnej nie jest skomplikowana – mimo, że dokonuje się w formie elektronicznej. Ważne jest skompletowanie wszystkich niezbędnych dokumentów. Nawet jeżeli konieczne będzie jego uzupełnienie – to w wyznaczonym przez sąd terminie można to zrobić.

Jeżeli masz pytania dotyczące spółki jawnej oraz zasad jej rejestracji napisz: katarzyna.zalewska@adwokatura.pl

Artykuł Procedura zakładania spółki jawnej pochodzi z serwisu Adwokat Katarzyna Zalewska.